สำนักงานบัญชี ลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร

ตามพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2522 และพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2560 ผู้ประกอบการที่ตั้งโรงงานในเขตปลอดอากร (Free Zone) ของนิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง ได้รับสิทธิประโยชน์ดังนี้:

• ยกเว้นอากรขาเข้าและภาษีมูลค่าเพิ่ม สำหรับเครื่องจักร อุปกรณ์ และวัตถุดิบที่นำเข้ามาใช้ในการผลิตเพื่อส่งออก
• ยกเว้นภาษีสรรพสามิตและภาษีท้องถิ่นสำหรับวัตถุดิบและสินค้าที่ใช้ในเขตปลอดอากร
• การเคลื่อนย้ายสินค้าระหว่างเขตปลอดอากรกับต่างประเทศ ใช้กระบวนการศุลกากรพิเศษและไม่ต้องเสียอากรขาเข้าเมื่อเข้าเขตปลอดอากร ทำให้ขั้นตอนเร็วกว่าการนำเข้าตามปกติ
• สินค้าที่นำเข้ามาในเขตปลอดอากรแล้วนำออกไปขายในประเทศไทย ต้องเสียอากรและ VAT เหมือนการนำเข้าปกติ

ข้อจำกัด:

• ต้องได้รับการอนุมัติเป็นผู้ประกอบการในเขตปลอดอากรจาก IEAT
• ต้องจัดทำรายงานการเคลื่อนไหวของสินค้าและวัตถุดิบในเขตปลอดอากรให้กรมศุลกากรเป็นประจำ
• การปนเปื้อนสินค้าเขตปลอดอากรกับสินค้าในประเทศมีโทษทั้งปรับและจำคุก

ผู้ประกอบการที่ใช้สิทธิ์ทั้งเขตปลอดอากรและ BOI ต้องระวังการซ้อนทับของสิทธิ์ที่อาจทำให้ถูกเพิกถอนสิทธิ์ใดสิทธิ์หนึ่ง

ตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2535 ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2562 นิยามและการกำกับดูแลโรงงานในประเทศไทยถูกปรับใหม่:

• "โรงงาน" หมายถึงสถานประกอบกิจการที่มีเครื่องจักรที่มีกำลังรวมตั้งแต่ 50 แรงม้าขึ้นไป หรือมีพนักงานตั้งแต่ 50 คนขึ้นไป
• สถานประกอบกิจการที่ไม่ถึงเกณฑ์ข้างต้น ไม่ถือเป็นโรงงานตามพระราชบัญญัตินี้ และไม่ต้องขอใบอนุญาต รง.4 แต่ยังต้องปฏิบัติตามกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง เช่น พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พระราชบัญญัติผังเมือง
• โรงงานที่เข้าข่ายต้องดำเนินการ แบ่งเป็นจำพวกที่ต้องแจ้งและจำพวกที่ต้องขอใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงาน (รง.4) ตามประเภทกิจการที่ประกาศกระทรวงกำหนด

เอกสารและขั้นตอนสำหรับ รง.4:

• แผนผังที่ตั้งและแบบแปลนอาคารโรงงาน
• รายการเครื่องจักรและประเภทการใช้งาน
• แผนการจัดการของเสีย สิ่งปฏิกูล และมลพิษ
• กรณีอยู่ในนิคมอุตสาหกรรม การขอใบอนุญาตดำเนินการผ่าน IEAT ซึ่งเป็นผู้แทนของกรมโรงงานอุตสาหกรรม

หลังการแก้ไขกฎหมายปี 2562 ผู้ประกอบการต้องรายงานข้อมูลการประกอบกิจการประจำปีต่อกรมโรงงานอุตสาหกรรม และต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขในใบอนุญาตตลอดเวลา

ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 (แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2561) โครงการบางประเภทต้องจัดทำรายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม (Environmental Impact Assessment หรือ EIA) ก่อนได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการ:

• อุตสาหกรรมปิโตรเคมี อุตสาหกรรมเหล็ก เหมืองแร่ ต้องทำ EIA
• โรงงานผลิตเคมีภัณฑ์ขนาดใหญ่ตามที่ประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมกำหนด
• โครงการที่อาจส่งผลกระทบรุนแรง ต้องทำการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ (EHIA)

ขั้นตอน EIA:

• ว่าจ้างบริษัทที่ปรึกษาที่ได้รับอนุญาตจากสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (สผ.)
• จัดประชุมรับฟังความคิดเห็นจากชุมชน
• จัดส่งรายงานให้คณะกรรมการผู้ชำนาญการพิจารณา
• หากผ่านการพิจารณา จึงสามารถขอใบอนุญาตประกอบกิจการได้

ระยะเวลาดำเนินการ 6-18 เดือน ค่าใช้จ่ายขึ้นอยู่กับขนาดและความซับซ้อนของโครงการ บันทึกเป็นค่าใช้จ่ายในการพัฒนาโครงการก่อนเริ่มดำเนินงาน

ตามพระราชบัญญัติวัตถุอันตราย พ.ศ. 2535 และฉบับแก้ไข สารเคมีและวัสดุที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม แบ่งเป็น 4 ประเภทตามระดับอันตราย:

• วัตถุอันตรายชนิดที่ 1 ความเสี่ยงต่ำ ผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้ส่งออก ผู้มีไว้ในครอบครอง ต้องแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
• วัตถุอันตรายชนิดที่ 2 ความเสี่ยงปานกลาง ต้องแจ้งและจดทะเบียน
• วัตถุอันตรายชนิดที่ 3 ความเสี่ยงสูง ต้องขอใบอนุญาต
• วัตถุอันตรายชนิดที่ 4 ห้ามผลิต นำเข้า ส่งออก ครอบครอง

นอกจากขั้นตอนปิดบริษัททั่วไป บริษัทขนส่งและคลังสินค้าที่ให้บริการสนามบินสุวรรณภูมิต้องเคลียร์เพิ่ม:

• ใบอนุญาตประกอบการขนส่งจากกรมการขนส่งทางบก ต้องยื่นยกเลิก
• ใบอนุญาตประกอบกิจการคลังสินค้าตามพระราชบัญญัติการประกอบกิจการคลังสินค้า ไซโล และห้องเย็น พ.ศ. 2557 ต้องยื่นยกเลิก
• สัญญาเช่าพื้นที่ในเขตปลอดอากรของท่าอากาศยาน ต้องคืนพื้นที่ตามมาตรฐานที่กำหนด
• สินค้าคงเหลือในคลังที่อยู่ในเขตปลอดอากร ต้องส่งออก โอนให้ผู้ประกอบการในเขตปลอดอากรอื่น หรือเสียอากรตามปกติเมื่อนำเข้าสู่ในประเทศ
• สัญญาตัวแทนกับสายการบินและบริษัทขนส่งระหว่างประเทศ ต้องเคลียร์ภาระทางการเงิน

กระบวนการปิดบริษัทคลังสินค้าและขนส่งในย่านสุวรรณภูมิใช้เวลา 10-14 เดือน เนื่องจากต้องประสานทั้งกรมศุลกากร ท่าอากาศยานไทย กรมการขนส่งทางบก และผู้ให้บริการสายการบิน